Δανεικό κείμενο...

Κάπου μου το στείλανε με e-mail, από αυτές τις χιλιάδες μαλακίες που στέλνουν κάθε μέρα. Αυτό το βρήκα ενδιαφέρον και το προσάρμοσα. Είναι μια ιστοριούλα.

Μιλάει για ένα κυριούλη, ψιλοαπογοητευμένο από τη μοίρα του. Είναι για διακοπές στο Μαρόκο. Διακοπές της πείνας όμως. Με σακκίδιο στην πλάτη και όπου γη και πατρίς. Τελευταίες μέρες λοιπόν, λέει να πάει μια βόλτα στην αγορά. Να πάρει το κάτιτίς του, να το πάρει μαζί του στην Ψωροκώσταινα, να το δείχνει στους φίλους του και να αυτοεπαινείται για το φοβερό παζάρι που έκανε για να το πάρει. Κλασσικός Ελληνάρας.
Βρίσκει λοιπόν ένα μαγαζάκι από τα πολλά που πουλάνε αντίκες και χειροτεχνήματα. Στη βιτρίνα του γυαλίζει ένα αγαλματίδιο. Ένας χάλκινος αρουραίος. Ναι, αρουραίος. Τραβάτε κανένα ζόρι;
Μπαίνει μέσα στο μαγαζάκι.
"Χάου μάτς;"
"Τουέντι ντάλαρς"
Τί λες ρε μάγκα μου; σκέφτεται ο φίλος μας. Τόσο φοβερό αγαλματάκι και μόνο είκοσι δολλαριάκια; Ούτε δεκαπέντε ευρά; Το πήρα.
"Μισό λεπτό φίλος μου" του λέει ο ιδιοκτήτης.
Ώπα; Μιλάει και ελληνικά το ραμολί; σκέφτεται ο τυπάκος μας.
"Και μιλάει και ντιαβάζει σκέψη" τον ταπώνει ο γεροντάκος.
Ξεροκαταπίνει ο δικός μας.
"Είκοσι ντόλλαρς το άγκαλμα, εκατό το ιστορία του"
Δε μας χέζεις ρε Νταλάρα; σκέφτεται ο δικός μας και θυμάται ότι ο γέρος διαβάζει τη σκέψη.
"Όχι, όχι" του λέει του γέρου. Μόνο το άγαλμα.

Του το τυλίγει ο γέρος, φεύγει ο δικός μας.
Λίγο έξω από την πόλη, ακούει πίσω του "σκουίκ-σκουίκ". Γυρνάει, κοιτάζει, νά ένας αρουραίος.
"Ε, ρε συμπτώσεις" σκέφτεται.
Λίγο παρακάτω, ο θόρυβος πίσω του έγινε πιο έντονος. Κοιτάζει, εκατό αρουραίοι.
"Ρε, δεν πάμε καλά." Αρχίζει να περπατάει πιο γρήγορα.
Παρακάτω οι αρουραίοι είναι δέκα χιλιάδες και η φασαρία τους, κόλαση.
Φτάνει τρέχοντας στην άκρη ενός γκρεμού. Οι αρουραίοι, εκατομύρια και ζυγώνουν απειλιτικά με φωνές και τσιρίγματα.
"Την πούτσισα", σκέφτεται. Τότε όμως του έρχεται μια άλλη ιδέα στο μυαλό.
"Ρε, δεν πετάω το άγαλμα στον γκρεμό;"
Και με το που το κάνει, οι αρουραίοι όρμησαν από πίσω από το άγαλμα μέχρι τελευταίου.
Τρέχοντας, γυρίζει στο μαγαζάκι που αγόρασε το καταραμένο αντικείμενο.
"Γουέλκαμ μπακ", του λέει ο γέρος. "Ήρθες για το ιστορία, ε;"
"Όχι, ρε μπάρμπα" του λέει ο δικός μας.
"Τίποτα σε Έλληνες πολιτικούς, παπάδες και δημοσιογράφους σου βρίσκεται;"

Υποθέτω πως είτε η ιστορία δεν είναι αληθινή, είτε ο γέρος δεν είχε ό,τι του ζήτησε ο δικός μας γιατί ακόμα με τα ίδια σκατά είμαστε.

Κάποτε θα πω αντίο

Ο αποχαιρετισμός. Η αποφώνηση. Το κατευόδιο από την αντίθετη πλευρά. Τί να πεις; Τί να αρθρώσεις όταν δεν βγαίνουν λέξεις; Σε ποιόν να απευθυνθείς και τί να του πεις;

Κάνω μερικές σκέψεις για το μέλλον. Σχεδιάζω μπροστά, για να μη με βρει ο χρόνος και η στιγμή απροετοίμαστο, όταν έρθουν. Μελαγχολώ αλλά τα σημάδια πλέον είναι εμφανή.

Ένας, δύο χρόνοι ακόμα; Και τί να πεις στους άλλους όταν δεν ξέρεις πως να απολογηθείς στον ίδιο σου τον εαυτό.

Είδες; Κατευθείαν στις απολογίες το μυαλό. Όταν σε μια ζωή έχεις μοιράσει συναισθήματα, άλλα καλά και άλλα κακά, μετανοιώνεις για τα δεύτερα διαγράφοντας τα πρώτα. Αλλά τί να κάνεις; Να απαιτήσεις ευχαριστίες γιατί έκανες ανθρώπους να ζήσουν συναισθήματα; Όμως γιατί θέλω να ζητήσω συγγνώμη; Και τα δύο δεν είναι δικές μου πράξεις; Και τα δύο δεν είναι δικά μου δημιουργήματα; Δε θα βγάλω άκρη.

One too many wasted sunsets
One too many for the road
And after dark the door is always open
Hoping someone else will show
Deep Purple - Wasted Sunsets

Αντίο; Καλή αντάμωση; Τα λέμε; Μακάρι να υπήρχε η αντάμωση. Άσχετα με το πότε, του που, το γιατί, το πώς, το ποιός. Ρε παιδιά, θέλω να ξανασμίξουμε σε ένα αιώνιο γλέντι, γιατί το αξίζουμε.

Do you know how pale and wanton thrillful comes death on a strange hour Unannounced, unplanned for
Like a scaring over-friendly guest you’ve brought to bed
Death makes angels of us all and gives us wings where we had shoulders smooth
as raven’s claws

No more money, no more fancy dress this other kingdom seems by far the best
Until it’s other jaw reveals incest and loose obedience to a vegetable law.
I will not go
Prefer a feast of friends to the giant family.
The Doors - A Feast Of Friends (The severed garden Adagio)

Σαν αυτά τα γνωστά, στο σπίτι μου ή στο σπίτι σας, με μουσική, τραγούδια, κάτι να πιούμε, κάτι της στιγμής να τσιμπήσουμε. Να χορτάσουμε ψυχή και να ξεγελάσουμε το σώμα που πάντα διαμαρτύρεται.

Πάντα μου άρεσε να είμαι οικοδεσπότης. Γι' αυτό θα πάω πρώτος. Να προετοιμάσω το σπίτι που θα μας φιλοξενήσει. Να βρω προμήθειες σε φαγητό και ποτό. Να μαζέψω ξύλα για το τζάκι. Να πάρω όργανα. Να φτιάξω τα κρεβάτια για την ξεκούραση. Όλα γίνονται για ένα λόγο. Αν και δεν τον ξέρω πάντα, αυτός ο σκοπός γίνεται σιγά - σιγά κατανοητός. Έτσι θέλω να πιστεύω.

Κι εσένα που δεν χόρτασα, θα σε περιμένω όπως πριν σε γνωρίσω.

Oh let me see your beauty when the witnesses are gone
Let me feel you moving like they do in Βabylon
Show me slowly what I only know the limits of
Dance me to the end of love
Leonard Cohen - Dance me to the end of love

Δάκρυα; Δεν πρέπουν. Είναι απαραίτητο να πεις "αντίο" για να μπορέσεις να πεις "καλώς σε βρήκα". Ποιός όμως να σας προετοιμάσει αγάπες μου; Δεν μπορώ εγώ. Δεν έχω τα λόγια. Δεν θα πω συγγνώμη, δεν θα πω ευχαριστώ. Δεν θα πω κάτι μεγάλο που θα μείνει.

Τώρα που φεύγεις σαν Βοριάς πριν απ' τα πρωτοβρόχια,

κοίτα μη μοιάσεις τ' ουρανού όπου γεννά κι αρνιέται.

Κοίτα μη μοιάσεις τ' ουρανού όπου γεννά κι αρνιέται

και πιεις νερό της Λησμονιάς στης Αρνησάς τη βρύση.

Σταυραετός στα Τάρταρα να πλέει στις Μαύρες Λίμνες,

όπου συδυό δεν κάθονται συντρείς δεν κουβεντιάζουν.

Κάνε καιρούς να πιεις νερό χωρίς να πας στη βρύση,

μην πεις πως έρχεται Λαμπρή, γιατί Λαμπρη δεν έχει.

Μην πεις πως έρχεται Λαμπρή, γιατί Λαμπρη δεν έχει.

Πες του Χριστού πως χιόνιζε, της Παναγιάς πως βρέχει.
Πες του Χριστού πως χιόνιζε, της Παναγιάς πως βρέχει.
Μην πεις πως έρχεται Λαμπρή, γιατί Λαμπρη δεν έχει.

Νίκος Ξυλούρης - Μοιρολόι (Λιτανεία)

Να σας χέσω το δημόσιο και τις "σημαντικές" ειδήσεις των ΜΜΕ

Ενώ όλοι είναι προσηλωμένοι στο θέαμα του Μυλοποτάμου, στα ψιλά περνάει μια είδηση που εμένα τουλάχιστον ΔΕΝ με αφήνει αδιάφορο.

Το Ενυδρείο στις Γούβες, το Cretaquarium, ένα πραγματικό στολίδι ολόκληρης της χώρας μας, πάει για κλείσιμο.

Μπροστά στον κίνδυνο να βάλει λουκέτο βρίσκεται το κρητικό ενυδρείο
"Θαλασσόκοσμος", μετά από τις βεβαιώσεις χρεών στις οποίες προχώρησαν η
Κτηματική Εταιρεία Δημοσίου και ο Οργανισμός Λιμένος Ηρακλείου. Για απανωτά χτυπήματα κάτω από τη μέση κάνει λόγο ο πρόεδρος του ΕΛΚΕΘΕ, καθηγητής Γιώργος Χρόνης, απευθύνοντας έκκληση στους αρμόδιους των δύο φορέων για διάλογο και εξεύρεση λύσεων που θα αποτρέψουν το ενδεχόμενο αυτό. «Μονόδρομος το Διοικητικό Πρωτοδικείο», τονίζει από την πλευρά του ο αντιπρόεδρος του ΟΛΗ κ. Νίκος Αντωνακάκης, επιστρέφοντας το μπαλάκι των ευθυνών στη διοίκηση του ΕΛΚΕΘΕ. Εφημερίδα Νέα ΚΡΗΤΗ, 01 Νοεμβρίου 2007

Με λίγα λόγια, ο πολιτισμός και ο τουρισμός είναι σε δεύτερη μοίρα. Θέλουν τα λεφτά τους. Ένα κράτος που δεν καταβάλλει τα δέοντα στα ασφαλιστικά ταμεία, αφήνει τους οργανισμούς που έχουν καθεστός ιδιωτικής εταιρείας, να ζητάνε λεφτά από άλλες ιδιωτικές εταιρείες, με διαδικασίες δημοσίου τομέα.

Μπερδευτηκατε; Είναι απλό. Βεβαίωση χρεών κάνει μόνο ένας δημόσιος φορέας. Είναι πιθανό, να χρωστάς στο Δημόσιο αλλά αν δεν γίνει βεβαίωση χρεών, το Δημόσιο δεν τα απαιτεί. Πότε γίνεται βεβαίωση χρεών; Αν και υπάρχει νομικό καθεστώς, συνήθως γίνεται κατά το δοκούν. Όπου και όποτε συμφέρει το Δημόσιο.

Το ιστορικό, γίνεται ξεκάθαρο αν διαβάσετε όλο το άρθρο στην ιστοσελίδα της "Νέα ΚΡΗΤΗ". http://www.cretetv.gr/news/newsf.php?ArtID=29998

Στο συμφέρον του Δημοσίου, της ανάπτυξης της περιοχής των Γουβών αλλά και μακροσκοπικά όλης της Κρήτης, είναι να βρισκόταν ένας διακανονισμός πριν να βεβαιωθεί το χρέος. Ο ΟΛΗ όμως, δε δίνει δεκάρα γιατί το εξετάζει κοντόφθαλμα. Ως Οργανισμός Λιμένος Ηρακλείου, θεωρεί πως δεν επηρρεάζεται. Δεν υπολογίζει πως η ερημωμένη πρώην αμερικάνικη βάση αξιοποιήθηκε κατά ένα τεράστιο βαθμό, φέρνωντας επιπλέον τουριστικό απόθεμα. Δεν υπολογίζει πως μπαίνουν πιο πολλά κρουαζιερόπλοια στο λιμάνι του Ηρακλείο με τη συμβολή του Ενυδρείου. Δεν υπολογίζει τίποτα εκτός από τα λεφτά του. Το καλύτερο; Το 2004, έγιναν προσαυξήσεις σε ποσά με το γνωστό τρόπο του "έτσι θέλω".

«Με τη βεβαίωση χρεών αυτομάτως δεν έχουμε το δικαίωμα να πάρουμε φορολογική ενημερότητα. Αυτό σημαίνει ότι τα χέρια μας είναι δεμένα, καθώς δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις μας και να προβούμε ούτε σε πληρωμές ούτε σε εισπράξεις ούτε σε αγορές», εξηγεί ο ίδιος συμπληρώνοντας: «Με αυτά τα δεδομένα, το ενυδρείο μετά από τόσο κόπο που χρειάστηκε για το σχεδιασμό και την κατασκευή του, βάζει λουκέτο. Και όχι μόνο το ενυδρείο, αλλά ολόκληρο το κέντρο κινδυνεύει». Ο πρόεδρος του ΕΛΚΕΘΕ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στα σχέδια της ΚΕΔ για την αξιοποίηση της πρώην βάσης Γουρνών τονίζοντας ότι είναι αθέμιτο την ίδια στιγμή να οδηγούν το κέντρο στο κλείσιμο. «Δεν μπορεί η ΚΕΔ να έρχεται και να διαπραγματεύεται πωλήσεις ιδιοκτησίας της δίπλα στις εγκαταστάσεις μας, όταν η παρουσία του κέντρου και του Ενυδρείου έχει αυξήσει τις αντικειμενικές αξίες κατακόρυφα, και από την άλλη να στέλνει στο κέντρο τη βεβαίωση χρεών οδηγώντας μας στο κλείσιμο. Δεν είναι θεμιτό», αναφέρει.Τέλος, ο ίδιος απεύθυνε έκκληση για διάλογο προκειμένου να βρεθεί μια σωτήρια λύση για το κέντρο. «Μιλάω εξ ονόματος όλων των εργαζομένων οι οποίοι κάνουν τεράστιες προσπάθειες σε Ρόδο, Αθήνα και Κρήτη να φτιάξουν το πιο σημαντικό κέντρο θαλάσσιας έρευνας της Μεσογείου. Αν θέλουν να κλείσουν ένα τέτοιο κέντρο αριστείας, με γεια τους με χαρά τους, ωστόσο υπάρχει περιθώριο για διάλογο και την εύρεση λύσεων». Πρόεδρος του ΕΛΚΕΘΕ, καθηγητής Γιώργος Χρόνης, Εφημερίδα Νέα ΚΡΗΤΗ, 01 Νοεμβρίου 2007

Το ίδιο κοντόφθαλμοι είναι και στην Κτηματική Εταιρεία Δημοσίου. Βεβαίωσαν 180.000€ χρεών στο ΕΛΚΕΘΕ. Τελικά, αυτοί οι "δημόσιοι λειτουργοί" αν έβρισκαν αφορμή, θα έκλειναν και τον Παρθενώνα για χρέη στο δημόσιο.

Το θέμα αξίζει προβολής πολύ περισσότερο από το σόου στα Ζωνιανά, αλλά θάφτηκε. Δεν έχει αξία για τα μηχανάκια τηλεθέασης. Κρίμα. Έχω πάει πέντε φορές μέχρι τώρα. Είναι υπέροχο, μαγευτικό. Φυσικά, δεν συντηρείται από το εισητήριο. Υπάρχουν χορηγίες,τώρα ήθελαν να φτιάξουν ένα πρόγραμμα "υιοθεσίας" ψαριών. Κάνουν καλή δουλειά και συντηρούν το χώρο θαυμάσια, με χρήματα που βρίσκουν με δυσκολία.

Είναι παράλογο, να ζητάει η πολιτική ηγεσία μεγάλα έργα, να τα θέλει "με τοκλειδί στο χέρι" για να πάει να κόψει τις κορδέλες και μετά να τα αφήνει στο έλεος του κάθε κοντόφθαλμου, δημόσια μισθσυντήρητου.

Γνωρίστε το 'Θαλασσόκοσμο' μέσα από την ιστοσελίδα του